-Όποτε και να γίνουν οι εκλογές θα είναι πρόωρες για τις δημοσκοπήσεις. 
-Πράματι, πραματικά αυτή είναι η πραματικότητα με τις διαπραματεύσεις.

Θα γυρίσετε από τις διακοπές ή θα σας απειλήσω με εκλογές για να σας εκ-λογικεύσω;

Ο Κούλης ζήτησε πρόωρες εκλογές στη Συρία για να επιστρέψουν οι πρόσφυγες εκεί να ψηφίσουν, να ρίξουν τον Άσαντ και να μείνουν στη χώρα τους. Χα-χα! Είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα, καλέ. Το σκεφτήκατε όμως για λίγο.

Στις δύο τελευταίες εκλογές ήμουν υποψήφιος βουλευτής Ευρυτανίας με το Ποτάμι. Το έκανα, όχι για να ακολουθήσω πολιτική σταδιοδρομία, αλλά για να δώσω την ευκαιρία να ακουστεί η φωνή των συμπολιτών μου, που με πάθος ζητούν μια διαφορετική Ελλάδα - διαφορετική από τη χώρα της βιωμένης αναξιοπρέπειας που έχουν συνηθίσει. 

Διάσπαση της Ισπανίας;
 
Την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015, οι κάτοικοι της Καταλονίας ψηφίζουν. Η ψήφος τους όμως δεν θα αναδείξει απλώς τη νέα τοπική τους κυβέρνηση, αλλά θα καθορίσει και το μέλλον της ενότητας της Ισπανίας. Είναι οι πιο κρίσιμες εκλογές στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, παρά τον τοπικό χαρακτήρα τους. Με αυτές τις εκλογές είναι πιθανόν η ενότητα της Ισπανίας να αποτελέσει παρελθόν.
 
Το 1978, το Estatuto de las Autonomías, το Καταστατικό των Αυτονομιών, διαίρεσε την Ισπανία σε 17 αυτόνομες περιοχές, σε ένα σχεδόν ομόσπονδο σύστημα το οποίο προσομοιάζει π.χ. με τα γερμανικά κρατίδια, αλλά δεν τους δίνει απολύτως αυτόνομο χαρακτήρα, όπως θα ίσχυε σε μιαν ομοσπονδία...
 
 
Αξίζει να σημειωθεί, ότι από το 1978 μέχρι σήμερα το Συνταγματικό δικαστήριο της Ισπανίας χρειάστηκε να αντιμετωπίσει περισσότερες προσφυγές των Αυτονομιών της, απ όσες η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας τα τελευταία σαράντα χρόνια. Κι αυτό γιατί η Ισπανία των Αυτονομιών έχει σχήμα πυραμίδας. Στην κορυφή βρίσκεται η κυβέρνηση της Ισπανίας και στη βάση οι Αυτονομίες της. Απουσιάζει η οριζόντια σχέση ανάμεσα στις Αυτονομίες, έτσι ώστε να λύνονται οι διαφορές μεταξύ τους.
 
Αρχικά υποτίθεται ότι τον ρόλο αυτό θα έπαιζε η ισπανική Γερουσία. Ομως η πραγματικότητα διέψευσε τον ρόλο αυτό της Γερουσίας, που κατέληξε να αποτελεί έναν διακοσμητικό θεσμό. Η μόνη του αρμοδιότητα είναι οι νόμοι που ψηφίζονται στο Κοινοβούλιο, να φθάνουν στη Γερουσία για έλεγχο και έγκρισή τους και να επιστρέφουν στο Κοινοβούλιο για την τελική ψήφισή τους.
 
Με βάση όλα αυτά, οι Αυτονομίες , οι οποίες χρηματοδοτούνται από έναν ξεχωριστό προϋπολογισμό ανάλογα με τη συνεισφορά τους στην ισπανική οικονομία, βρίσκονται σε μία κατάσταση μόνιμης, σχεδόν εχθρικής, ανταγωνιστικότητας. Η φράση " γιατί αυτοί και όχι εμείς" είναι η μόνιμη επωδός των δυσαρεστημένων. Και φυσικά ο στόχος δεν είναι άλλος από τη Χώρα των Βάσκων και τη Ναβάρα. Δύο περιοχές που απολαμβάνουν το περίφημο concierto vasco , ένα καθεστώς φορολογικής ατέλειας που ισχύει από τον 15ο αι.. Οι Βάσκοι απολαμβάνουν 7 δις ευρώ ετησίως από την κεντρική κυβέρνηση, ως δώρο της Μαδρίτης.
 
Οσες από τις δημοκρατικές κυβερνήσεις επιχείρησαν να της το αφαιρέσουν, σκόνταψαν στην άρνηση των Βάσκων εθνικιστών να στηρίξουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Και η κατάσταση παρέμεινε ως είχε.
 
Οταν το 2008 ο κυβερνήτης της Χώρας των Βάσκων Χουάν Χοσέ Ιμπαρέτσε, ετοίμασε ένα πολιτικό σχέδιο που έφερε το όνομά του ( Plan Ibarretxe) για πλήρη αυτονομία της περιοχής του, σκόνταψε στο συνταγματικό δικαστήριο. Ζητούσε όλες οι αρμοδιότητες της Μαδρίτης να περάσουν στα χέρια του. Υγεία, παιδεία, περιβάλλον και δημόσια έργα, τοπική αστυνομία κλπ. Επιπλέον ζητούσε και τη διενέργεια δημοψηφίσματος ώστε ο βασκικός λαός να αποφασίσει αν επιθυμεί την ανεξαρτητοποίηση της χώρας του. Το ίδιο ακριβώς σχέδιο, που παρουσιάζει σήμερα, ο Αρτουρ Μας στην Καταλονία. 
 
 
Ο Χουάν Χοσέ Ιμπαρέτσε προσέφυγε στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας το οποίο όμως του έδωσε αρνητική απάντηση, απαντώντας ότι την αρμοδιότητα σε ο,τι αφορά στο πολίτευμα και στη διενέργεια δημοψηφίσματος, που αφορά στον χαρακτήρα αυτού, τον έχει μόνο η κεντρική κυβέρνηση. Με τον τρόπο αυτό ο Ιμπαρέτσε χρειάστηκε να αποσύρει το σχέδιό του και μέχρι σήμερα η κατάσταση παραμένει η ίδια.
 
Ο Αρτουρ Μας όμως στην Καταλονία δεν ακολούθησε την ίδια οδό. Γνώριζε ότι η απάντηση του συνταγματικού δικαστηρίου θα ήταν η ίδια με αυτή που δόθηκε στη Χώρα των Βάσκων. Και προχώρησε πριν από ένα χρόνο στις 9 Νοεμβρίου 2014 σε ένα τύποις "δημοψήφισμα" που μεταφράστηκε ως "συμβουλευτικό ερώτημα" προς τον καταλανικό λαό. H απάντηση των Καταλανών στην ερώτηση για την ανεξαρτησία άγγιξε το 81%! Μετά από αυτό και την "καθολική νίκη", όπως τη χαρακτήρισε, προκήρυξε εκλογές, που θα διεξαχθούν την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου.
 
Η απάντηση της Μαδρίτης και της κυβέρνησης Μαριάνο Ραχόι εξαρχής ακολούθησε μία- εμμονική σχεδόν- στάση με την " τήρηση του Συντάγματος" . Ενα από τα μεγαλύτερα λάθη από πλευράς Μαδρίτης ήταν η παντελής έλλειψη προσπάθειας για διάλογο με τον Αρτουρ Μας. Σήμερα και εξαιτίας της Καταλονίας όλο και περισσότερα κόμματα ζητούν αναθεώρηση του Συντάγματος. Το Λαικό Κόμμα ακολουθεί τους Σοσιαλιστές και προτείνει και αυτό αναθεώρηση του ισπανικού Συντάγματος του 1978.
Αν κερδίσει ο Μας τις εκλογές της επόμενης Κυριακής, ουδείς γνωρίζει τι πρόκειται να συμβεί με ακρίβεια αν και οι δημόσιες δηλώσεις δεν λείπουν ακόμα κι από την Ε.Ε.Κι αν η Καταλονία αποσχισθεί αυτό θα ισχυροποιήσει τον Ραχόι στην προεκλογική του εκστρατεία, ο οποίος θα εμφανιστεί ως ο εγγυητής της ενότητας της χώρας. Αν χάσει ο  Αρτούρ Μας όλα θα εξαρτηθούν από την πολιτική και την καμπάνια αλλά και τα μηνύματα, που θα περάσει ο Πέδρο Σάντσεθ των Σοσιαλιστών.
 
 
 
 
Για την ιστορία, η Καταλονία και λόγω της γεωγραφικής της θέσης είναι μια περιοχή με πλούσιο παρελθόν. Παρελθόν όμως που οι Καταλανοί εθνικιστές χρησιμοποίησαν κατά το δοκούν. Ισχυροποίησαν το συναίσθημα του " εκλεκτού έθνους" και ειδικότερα όταν η οικονομική κρίση βρισκόταν προ των πυλών και η Καταλονία ξεπερνούσε σε έλλειμμα κάθε άλλη αυτονομία. Κι ας αποτελεί την πρώτη αυτονομία που συνεισφέρει στα κρατικά ταμεία!
 
Το 1840 στην Καταλονία υπήρχαν 40.000 εργατικοί σύλλογοι λόγω των βιομηχανιών υφάσματος την ίδια ώρα που στη Μαδρίτη υπήρχαν μόνο 100!. Ο αναρχοσυνδικαλισμός ανθεί στην Καταλονία την ίδια αυτή περίοδο. Θα μπορούσε κανείς να την παραλληλίσει με την Ιταλία του 19ου αι. και ειδικά σε ότι αφορά στην εκβιομηχανοποίηση. Παρότι η Καταλονία υπήρξε πάντα η εμπροσθοφυλακή , λόγω και της γειτνίασής της με τη Γαλλία, εντούτοις ιστορικά, χρειαζόταν πάντα τη Μαδρίτη. Παρά την πρόοδό της όμως, ακόμα και την προστασία της βιομηχανικής της οικονομίας την ανέλαβε η Μαδρίτη!
 
Οι τρεις ιστορικές αυτονομίες θεωρούνται η Χώρα των Βάσκων, η Καταλονία και η Γαλικία, η οποία όμως μέχρι σήμερα δεν δημιούργησε κανέναν πονοκέφαλο στην ενωμένη Ισπανία. Οι δύο πρώτες με τη λογική του " είμαστε οι πιο πλούσιες, άρα αρνούμαστε να συντηρούμε τις υπόλοιπες" ( βλέπε Εξτρεμαδούρα) και την Καταλονία να διεκδικεί εμμέσως και αμέσως τη φορολογική ατέλεια της Χώρας των Βάσκων, προχωρούν και μονίμως βρίσκονται στο προσκήνιο.
 
Ο Μαριάνο Ραχόι συνεχίζει με την καραμέλα της επίκλησης της νομιμότητας , αλλά η αγωνία του είναι μεγάλη. Μπορεί και να μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός, που επί των ημερών του διασπάσθηκε η Ισπανία. Αλλά δεν υποχωρεί.
 
Ο Αρτουρ Μας την περασμένη εβδομάδα ζήτησε από τους διαπιστευμένους Πρέσβεις στην Ισπανία στήριξη για την ανεξαρτησία της Καταλονίας. Οι ξένες διπλωματικές αποστολές έλαβαν ένα νέο ‘Mνημόνιο της καταλανικής κυβέρνησης’, στην αγγλική γλώσσα, το οποίο εξηγεί τη θέση της κοινής λίστας των Junts pel Si (Μαζί για το Ναι) και καταφέρεται εναντίον της κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος «η οποία εμποδίζει ένα δημοψήφισμα». Η κυβέρνηση της Καταλονίας στο εν λόγω έγγραφο περιγράφει την υποψηφιότητα της ανεξαρτησίας σαν ένα κίνημα που «δεν ηγείται από πολιτικούς αλλά έχει μεγάλη στήριξη από τη βάση». Στο ‘Μνημόνιο’ αυτό, περιγράφεται με λεπτομέρειες η διαδικασία της απόσχισης που θα ακολουθήσει, αν τα πολιτικά εθνικιστικά κόμματα λάβουν την απόλυτη σε έδρες –και όχι σε ψήφους-πλειοψηφία ενώ υπογραμμίζεται ότι το κεντρικό κράτος εμποδίζει την συμμετοχή σε ένα δημοψήφισμα αυτοδιάθεσης.
 
Επίσης, η κυβέρνηση του Αρτουρ Μας, έχει αποστείλει ενημέρωση σε βουλευτές και Επικεφαλής Εξωτερικών Υποθέσεων ευρωπαϊκών κοινοβουλίων όπως η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ή η Γερμανική Bundestag». Κι αυτό διότι οι δηλώσεις του επικεφαλής εκπροσώπου Τύπου της Ευρ. Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά ήταν αρκετές για να προκαλέσουν ανησυχία στην καταλανική πλευρά. Οπως επεσήμανε οκ. Σχοινάς, «εάν τμήμα ενός κράτος μέλους καταστεί ανεξάρτητο, τότε αυτό γίνεται τρίτο κράτος και οι ευρωπαϊκές συνθήκες παύουν να ισχύουν σε αυτό». Αυτή άλλωστε είναι και η θέση του Προέδρου της Ευρ. Επιτροπής Jean Claude Juncker.
 
Με τη σειρά τους οι ισπανικές τράπεζες και τα ταμιευτήρια εξέδωσαν κοινό ανακοινωθέν σύμφωνα με το οποίο «μια μονομερής διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Καταλονίας ύστερα από τις εκλογές της 27ης Σεπτεμβρίου θα μπορούσε να τους οδηγήσει να επανεξετάσουν την παρουσία τους στην Καταλονία». 
 
Ο κλοιός γίνεται ακόμα πιο ασφυκτικός με τις σημερινές δηλώσεις του Διοικητή της τράπεζας Ισπανίας ότι δεν αποκλείει το capital control στην Καταλονία την επομένη των εκλογών.
 
Η έλλειψη διαλόγου από τις δύο πλευρές , οι πολιτικές αγκυλώσεις και μια καταλανική κοινωνία διχασμένη και σε αναβρασμό, με εκατομμύρια καταλανούς να κατεβαίνουν στο δρόμο διεκδικώντας, ίσως να οδηγήσουν τελικά σε μια διάσπαση της Ισπανίας.
 
Δώρα Μακρή
Μαδρίτη
 
 
 
Γ
Επτά μήνες διαπραγματεύσεων - και αθετημένων υποσχέσεων. Ένα δημοψήφισμα - και αμέσως μετά ένα τρίτο μνημόνιο. Και στο τέλος η διάσπαση. Έπειτα από όλα αυτά, ο Αλέξης Τσίπρας είναι ξανά πρωθυπουργός, σχεδόν με το ίδιο ποσοστό που τον έφερε στην εξουσία στις 25 Ιανουαρίου. Εκτός από «πολιτικό φαινόμενο», μεταξύ των πολλών άλλων που τον έχουν χαρακτηρίσει, ο έλληνας πρωθυπουργός εξελίσσεται σε «παράδειγμα προς μίμηση» για την ευρωπαϊκή και κυρίως τη γαλλική Αριστερά. 
H επανεκλογή Τσίπρα αποτελεί ράπισμα στο κατεστημένο, υποστηρίζει ο Γκρέγκορ Γκίζι, απερχόμενος πρόεδρος της ΚΟ της Αριστεράς σε συνέντευξη στην DW. Για την ήττα Λαφαζάνη προειδοποιεί: "Υπάρχουν πάντα εξυπνάκηδες". 
 
Όχι, δεν συνεχάρη τηλεφωνικά τον νέο πρωθυπουργό ο Γκρέγκορ Γκίζι. Υπέθεσε ότι θα έχει τόσα πολλά να συζητήσει και να διευθετήσει μετά από μια τόσο «εκκωφαντική» νίκη του ΣΥΡΙΖΑ που ο απερχόμενος πρόεδρος της ΚΟ της Αριστεράς προτίμησε να του γράψει συγχαρητήρια επιστολή. Ήδη την περασμένη Παρασκευή, στην τελευταία προεκλογική ομιλία του Τσίπρα στο Σύνταγμα, ήταν και ο ίδιος εκεί, μίλησε σε ένα ενθουσιώδες κοινό και πήρε γεύση για το τι θα επακολουθούσε. Τι ήταν όμως αυτό που ακολούθησε; Μια «ορθή απάντηση» προς τη γερμανική κυβέρνηση ή μια τιμωρία για τον Τσίπρα, αφού θα πρέπει να εφαρμόσει την πολιτική των μεταρρυθμίσεων που αποτασσόταν μετά βδελυγμίας; 
 
Ηχηρό ράπισμα 
 
«Καταρχήν είναι ένα πραγματικό χαστούκι για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά κυρίως για τη γερμανική κυβέρνηση», απαντά ο Γκρέγκορ Γκίζι. «Διότι ήθελε να παραγκωνίσει την αριστερή κυβέρνηση, αλλά δεν το κατάφερε. Έχουμε 19 κυβερνήσεις υπεύθυνες για το ευρώ. Οι 18 είναι νεοφιλελεύθερες και μια εξαίρεση που έρχεται από την Ελλάδα, κάτι που βρίσκω ωραίο. Εάν η γερμανική κυβέρνηση κατάφερνε να μην επανεκλεγεί η κυβέρνηση Τσίπρα, θα ήταν βαριά ήττα. Αλλά αυτό δεν συνέβη, που σημαίνει ότι θα πρέπει ο Τσίπρας να συνεχίσει – και εδώ έχετε δίκαιο – θα είναι δύσκολο να το κάνει με τους υπάρχοντες συσχετισμούς δυνάμεων. Αλλά θα μπορέσει να περάσει άλλα σημαντικά πράγματα». 
 
Δεν είναι αντιφατική όμως η συμπεριφορά του εκλογικού σώματος όταν μόλις τον περασμένο Ιανουάριο φέρνει στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ για να τερματίσει την πολιτική λιτότητας και των μνημονίων και εννέα μήνες αργότερα τον εμπιστεύεται και πάλι για να υλοποιήσει την πολιτική λιτότητας; 
 
Θύμωσαν Μέρκελ και Σόιμπλε 
 
«Όχι, απλά οι άνθρωποι είναι έξυπνοι», υποστηρίζει ο Γκίζι στην DW. «Ξέρουν ότι με μιαν άλλη κυβέρνηση θα υποφέρουν περισσότερο και ότι ο Τσίπρας πήρε όσα μπορούσε να πάρει. Φυσικά είναι λάθος όσα ζητούν η Ευρώπη και η γερμανική κυβέρνηση από την Ελλάδα (…) Αλλά δεν κατεβαίνει κανείς στην πολιτική επειδή έχει να αντιμετωπίσει ευκολίες. Το πόσο έξυπνα ψήφισαν οι Έλληνες αποδεικνύεται από το ό,τι παρά τις εξελίξεις εμπιστεύτηκαν και πάλι τον Τσίπρα και το κόμμα του. Αυτό με καθησυχάζει σε σχέση με την εξυπνάδα των Ελλήνων». 
 
Ο απερχόμενος επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος «Η Αριστερά» υποστηρίζει ότι τόσο η Μέρκελ όσο και ο Σόιμπλε πρέπει να θύμωσαν με το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά τους έπρεπε, όπως λέει. Και αναγνωρίζει τη δυσκολία του νέου Έλληνα πρωθυπουργού να πρέπει να υλοποιήσει μια λανθασμένη κατά τη γνώμη του πολιτική λιτότητας, την οποία υπέγραψε και τον δεσμεύει. Αλλά από την άλλη όμως ο Τσίπρας έχει τη δυνατότητα να αποκαταστήσει τη φορολογική δικαιοσύνη, να φορολογήσει τους πλούσιους, να ενισχύσει την αρχή κατά της φοροδιαφυγής, το κτηματολόγιο και κυρίως να πατάξει τη διαφθορά, κάτι που δεν μπόρεσαν να κάνουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. 
 
«Εξυπνάκηδες» 
 
Για την παταγώδη αποτυχία του Παναγιώτη Λαφαζάνη ο Γκρέγκορ Γκίζι φαίνεται πως τη θεωρούσε δεδομένη. «Βλέπετε, υπάρχουν πάντα εξυπνάκηδες που σκέπτονται ότι είναι πιστοί στην ιδεολογία και στις αρχές τους από κάθε άποψη και χαράσσουν τον δικό τους δρόμο. Γι' αυτό και απέτυχαν, όπως εκ των υστέρων είδαμε. Είναι ο λάθος δρόμος και ελπίζω να βγάλουν τα διδάγματά τους και άλλοι αριστεροί από άλλες χώρες». 
 
Ο Γκρέγκορ Γκίζι ελπίζει σε άμεσο σχηματισμό κυβέρνησης για την υλοποιήση των υπεσχημένων. Για τον Τσίπρα, το να συνεχίσει τις πιέσεις σε ό,τι αφορά την ελάφρυνση του χρέους, «θα ήταν η επόμενη επιτυχία του», όπως λέει. Και επιμένει ότι θα πρέπει να γίνει διάσκεψη για το χρέος, όχι μόνο το ελληνικό αλλά όλης της ευρωζώνης, που είναι «αφόρητα υψηλό». 
 

13 σημεία και δύο σιωπές για το εκλογικό αποτέλεσμα

Τί συμπεραίνω εγώ…

Ας κάνουμε μερικές παρατηρήσεις του εκλογικού αποτελέσματος και μετά θα τις συγκρίνουμε με τις προβλέψεις που είχαμε διατυπώσει με τις αναλύσεις μας.

Σελίδα 1 από 17

The independent media net

email us: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Ads Elite (3)

Πολιτικός Τύπος