Παράλληλο (με το ευρώ) νόμισμα στην Ελλάδα

Γιατί μπορεί και πρέπει να γίνει (ή να απειληθεί οτι θα γίνει) εισαγωγή παράλληλου (με το ευρώ) νομίσματος  στην Ελλάδα. 

 

Του Αντώνη Κοκορίκου

 
Όσο στην εξουσία βρισκόταν η κυβέρνηση Σαμαρά η οποία συνέχισε την πολιτική του μνημονίου του Γιώργου Παπανδρέου, τα βλέμματα όλων των Ελλήνων αλλά και των ξένων, στράφηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ ως την πιθανότερη εναλλακτική πολιτική λύση. 
 
Το πρόβλημα του χρέους είναι ένα κατ εξοχήν πολιτικό και όχι οικονομικό πρόβλημα. Γιατί το χρέος (είτε ελληνικό είτε ευρωπαϊκό είτε παγκόσμιο) δεν μπορεί να πληρωθεί ποτέ, αφού δεν υπάρχει αρκετό χρήμα στον πλανήτη για να πληρωθεί. Το σημερινό χρέος μπορεί να πληρωθεί μόνον αν δημιουργηθεί ένα πολύ μεγαλύτερο μελλοντικό χρέος. Όσο κι αν είναι εντελώς παράλογο να πληρώνεις το χθεσινό σου δάνειο με ένα σημερινό δάνειο το οποίο θα πληρωθεί αύριο, αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το χρήμα δημιουργείται εκ του μηδενός τη στιγμή της σύναψης ενός νέου δανείου. Επομένως το παράλογο βαφτίζεται λογικό και όλοι είμαστε αναγκασμένοι να λειτουργούμε μέσα στον παραλογισμό σαν να είναι η μόνη λογική. Μέχρι να σκάσει η φούσκα χρέους. 
 
 Οι Έλληνες επέλεξαν χωρίς να ρωτήσουν κανέναν, εντελώς αυθόρμητα, χωρίς την υπόδειξη από τα μέσα ενημέρωσης, χωρίς την υπόδειξη έστω ενός συνδικάτου, ή ενός μικρού κόμματος το μικρότερο κόμμα της Βουλής, το 2009, τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μόλις είχε διασπαστεί από το 4,5% που είχε λάβει με τη δημιουργία της ΔΗΜΑΡ. Πέντε χρόνια αργότερα το μικρότερο έγινε το μεγαλύτερο κόμμα και ο Αλέξης Τσίπρας πρωθυπουργός. Με την πρωθυπουργοποίηση του Τσίπρα, έπαψαν να υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις καθώς το μεν ΚΚΕ δεν επιθυμεί να «λερώσει» τα χέρια του με την εξουσία σε ένα αστικό καθεστώς και μάλιστα σε κρίση. Τα άλλα κόμματα είναι μνημονιακά οπότε δεν αποτελούν λύση. Όσο κι αν ανατριχιάζουν μερικοί, μόνον η Χρυσή Αυγή αποτελεί εναλλακτική λύση για κάποιους, δηλαδή για όσους προέρχονται από τη δεξιά και την άκρα δεξιά. Άλλες αντιμνημονιακές δυνάμεις εντός κοινοβουλίου δεν υπάρχουν. Όσες υπάρχουν δεξιά και αριστερά είναι στην κυβέρνηση και μπορούν να ενισχυθούν μόνον αν ακολουθήσουν πολιτική πόλωσης με την γερμανική ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προκαλέσουν κρίση. Αν διολισθήσουν σε μνημονιακές λύσεις, ο προορισμός τους είναι ο πάτος και η εξάτμιση της πολιτικής τους επιρροής.
 
Ακόμα και ο προσωρινός συμβιβασμός διάρκειας 4 μηνών που επιτεύχθηκε τώρα, δεν μπορεί να υποστηριχθεί από την κυβέρνηση, όχι γιατί είναι επικοινωνιακά άσχετοι, (που είναι ελλειμματικοί) αλλά γιατί αντικειμενικά δεν στηρίζονται παρά μόνον με ψέματα που έχουν ειπωθεί πολλές φορές και δεν πείθουν κανέναν. Ούτε ο Βαρουφάκης δεν έπεισε κανέναν, παρά το επικοινωνιακό χάρισμα και παρά την «υπόθεση» ότι ο  ΕΝΦΙΑ θα καταργηθεί, οι συντάξεις δεν θα μειωθούν και ο ΦΠΑ στα νησιά δεν θα αυξηθεί. Ακόμα κι αν ο Σόϊμπλε συμφωνήσει, πράγμα απίθανο, χωρίς ισοδύναμα μέτρα, για τέσσερις μήνες είμαστε όλοι μνημονιακοί, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, και μόνον η Χρυσή Αυγή προσφέρεται να κυβερνήσει από τα κόμματα του κοινοβουλίου αντιμνημονιακά. Η πόλωση έχει χτυπήσει κόκκινο και η κυβέρνηση Τσίπρα θα αναγκαστεί να παραδεχθεί την αλήθεια και την πραγματικότητα. Η πολιτική κρίση είναι μπροστά μας. Η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει άλλο αυτή την πολιτική εξανδραποδισμού και οι Έλληνες τη μετατροπή τους σε σκλάβους μαζί με τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους για πάντα. Οι Γερμανοί μπορούν να αντέξουν και 20 χρόνια, οι Γάλλοι μπορεί να αντέξουν και 10 χρόνια, η Ιταλοί μπορεί να αντέξουν και 5 χρόνια, οι Ισπανοί μπορεί να αντέξουν λίγο ακόμα. Αλλά οι Έλληνες δεν αντέχουν. Αυτή τη φορά θα εξεγερθούν κι αν δεν βρούν υποστήριξη από την κυβέρνηση, μπορεί να χυθεί και αίμα. Είμαστε πολύ κοντά. Οι εξεγέρσεις δεν σημειώνονται παρά σε περιόδους μικρού ανοίγματος της  βαλβίδας εκτόνωσης, το οποίο έγινε πολύ αργά. Π.χ η εξέγερση του Πολυτεχνείου έγινε όταν ο Παπαδόπουλος αποπειράθηκε να φιλελευθεροποιήσει το καθεστώς του, αλλά η προσπάθεια έγινε πολύ δειλά και πολύ αργά. 
 
Ο Σόϊμπλε μπορεί να ελπίζει ότι θα φέρει τον Τσίπρα σε αμηχανία και θα πάει σε εκλογές το φθινόπωρο τις οποίες θα χάσει προς όφελος του Ποταμιού, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά αυτό δεν είναι καθόλου πιθανόν. Το πιθανότερο είναι ότι τα κρατικά στελέχη που κράτησαν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ με το κεφάλι πάνω από το νερό, θα προσχωρήσουν στον ΣΥΡΙΖΑ για να σώσουν τους εαυτούς τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τη δυνατότητα να αυτοχειριαστεί όπως αυτοκτόνησε το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι αρκετά διεφθαρμένος, ούτε έχει τόσο στέρεους δεσμούς με όσους τον ψήφισαν. Το 91% των ψηφοφόρων του τον ψήφισαν πρώτη φορά το 2012 ή το 2015. Τον έχουν ψηφίσει οι πιο ζωντανές και υγιείς δυνάμεις του έθνους, οι οποίες μπορούν να κυβερνήσουν τη χώρα έχουν και τη γνώση και την απόφαση. Το πρόβλημα είναι στην ηγεσία μόνον. Η ρήξη είναι επιθυμητή από τη βάση γιατί καταλαβαίνουν ότι μόνον έτσι μπορεί να υπάρξει ειρηνική λύση. Ποια είναι αυτή;
 
Το μνημόνιο (δηλαδή δανειακές συμβάσεις και παραχώρηση κυριαρχίας ώστε να εφαρμοστεί η πολιτική των δανειστών στους οποίους ανήκει θεωρητικά η χώρα) είναι εντελώς ασύμβατο με ένα εθνικό κράτος που κυβερνάται δημοκρατικά σε γενικές γραμμές. Ή το μνημόνιο θα πεθάνει, ή το ελληνικό κράτος θα πάψει να υπάρχει.  Το δεύτερο δεν είναι εναλλακτική πρόταση. Απομένει ο θάνατος του μνημονίου μαζί με τη λεόντειο σύμβαση. Τα χρήματα των δανείων (κοντά 313 δισεκατομμύρια ευρώ) χάθηκαν ήδη και δεν υπάρχουν. 
 
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι καθόλου έτοιμη να διαδεχθεί ως ομοσπονδιακό κράτος τα εθνικά κράτη από τα οποία αποτελείται και η Γερμανία δεν θέλει να αποικίσει την Ελλάδα και να την εντάξει ως ομοσπονδιακό κρατίδιο στην επικράτειά της. Συνεπώς το ελληνικό κράτος θα συνεχίσει να υπάρχει. Η διαγραφή του χρέους δεν μπορεί πιά να γίνει χωρίς να περάσουμε από την τεχνητή κατάσταση της χρεοκοπίας. Η Ελλάδα δεν είναι επιχείρηση που κλείνει με τη χρεοκοπία. Θα συνεχίσει να υπάρχει και την επόμενη μέρα και επειδή κανείς δεν μπορεί να την εκδιώξει θα παραμένει μέλος της ευρωζώνης, της ΕΕ και των άλλων συμμαχιών στις οποίες συμμετέχει. 
 
Ας υποθέσουμε ότι αυτό θα συμβεί το φθινόπωρο του 2015. Είναι μια υπόθεση εργασίας. Η Ελλάδα θα αρνηθεί με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο να πληρώσει έστω μία δόση των δανείων και τεχνικά θα χρεοκοπήσει εντός ευρώ. Το νόμισμά της θα συνεχίσει να είναι το ευρώ και οι τράπεζες δεν θα έχουν ρευστότητα. Θα επιβληθούν περιορισμοί άντλησης μετρητών από τα ΑΤΜ και περιορισμοί στη διακίνηση κεφαλαίων. Στο εσωτερικό η κυβέρνηση θα αρχίσει να πληρώνει με ομόλογα ισότιμα με το ευρώ μισθούς και συντάξεις. Αντικειμενικά είναι ένα παράλληλο νόμισμα για τις συναλλαγές στο εσωτερικό, ενώ στο εξωτερικό θα συνεχίσει να πληρώνει σε ευρώ. Τα βενζινάδικα θα συνεχίσουν να εισπράττουν ευρώ και με αυτά θα εισάγουν νέες ποσότητες καυσίμων. Το ίδιο θα γίνει με προϊόντα εισαγωγής. Όποιος έχει ευρώ θα εισάγει με μετρητά. Όποιος δεν έχει δεν θα εισάγει. Τα ομόλογα θα τα δέχεται το κράτος για την πληρωμή φόρων και για την αγορά της λεγόμενης ιδιωτικής περιουσίας του δημοσίου. Ενδεχομένως να υποτιμηθούν αρχικά κατά 10 ή 15% έναντι των μετρητών σε ευρώ. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση θα είναι σε θέση να τα ανταλλάξει με ευρώ, θα ανακτήσουν την ισοτιμία τους.  Η κατάσταση θα είναι λίγο πιο δύσκολη από την ανάλογη κατάσταση που αντιμετώπισε η Καλιφόρνια όταν χρεοκόπησε εντός δολαρίου. Μπορεί να καθυστερήσει λίγο παραπάνω η εξομάλυνση λόγω γερμανικών αντιδράσεων που δεν υπήρχαν στην Καλιφόρνια. Η ευρωζώνη είναι χωρίς επιστροφή. Η Γερμανία θα έχει να επιλέξει ανάμεσα στην υιοθέτηση της διαγραφής χρεών για όλη την Ευρώπη ή να πληρώσει εκείνη για όλες τις χώρες της Ευρώπης. Συνεπώς θα προτιμήσει το συμφέρον της. 
 
Το παράλληλο νόμισμα μπορεί να διατηρηθεί έως ότου ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις που θα διορθώσουν τα προβλήματα σχεδιασμού του ευρώ. Αυτό θα διπλασιάσει τη ρευστότητα στην ελληνική οικονομία. Γιατί σύντομα το κάθε ομόλογο θα έχει το αντίκρυσμά του σε ευρώ. Συνεπώς η ποσότητα ομολόγων που θα κυκλοφορεί θα εξομοιώνεται με καταθέσεις. Κανείς δεν μπορεί να σε υποχρεώσει να αποσύρεις το παράλληλο νόμισμα από την κυκλοφορία. Αν η κυβέρνηση δεν τυπώσει εκατομμύρια ομόλογα, πολύ σύντομα θα ανατιμηθούν πάνω από το ευρώ, αφού για να αγοράσει κάποιος από το ΤΑΙΠΕΔ ένα ακίνητο, πρέπει να μαζέψει από την εσωτερική αγορά τέτοια ομόλογα και να τα διακρατήσει για να αγοράσει οτιδήποτε επιθυμεί, προσφέροντας ευρώ ή δολάρια. Προϋπόθεση είναι μόνον οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί. Να μην υπάρξει πληθωρισμός ομολόγων. 
 
Η ΕΚΤ δεν μπορεί να επιτρέψει τη διαιώνιση των ομολόγων γιατί αυτά είναι χρήματα ελεύθερα χρέους ενώ σήμερα το χρήμα δημιουργείται εκ του μηδενός τη στιγμή της σύναψης δανείων. Είτε της κυβέρνησης, είτε των ιδιωτών. Συνεπώς θα κοιτάξουν το συμφέρον τους. Θα πείσουν τους πολιτικούς να τροποποιήσουν το καταστατικό της ώστε να αναλάβει την υποχρέωση να μηδενίσει την ανεργία, δηλαδή να ρίξει τόσο χρήμα στην αγορά όσο χρειάζεται για τον μηδενισμό της ανεργίας και τον πληθωρισμό του χρέους. Ώστε να απαξιώσει τα ομόλογα και όλοι να προτιμούν τις συναλλαγές με ευρώ. Τότε και το κράτος μπορεί να σταματήσει την πληρωμή με ομόλογα και να δέχεται ευρώ για την πληρωμή φόρων. 
 
Πόσο θα κρατήσει η ανώμαλη περίοδος; Από μία μέρα έως ένα ή δύο χρόνια. Ενδεχομένως η πολιτική ηγεσία της Γερμανίας να υποχρεωθεί στην υιοθέτηση της ορθής πολιτικής για την Ευρώπη χωρίς να φτάσουμε έστω και σε ένα 24ωρο χρεοκοπίας εντός ευρώ. Η ελληνική κυβέρνηση, όσο καλύτερα προετοιμασμένη είναι, τόσο λιγότερο θα παραμείνει σε καθεστώς χρεοκοπίας. Στη θέση του Τσίπρα θα είχα απολύσει τον Στουρνάρα και θα είχα διορίσει στη θέση του ένα έμπειρο στέλεχος πρώην υπάλληλο της FED ή πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Κι αυτός απλώς θα έκανε μια έρευνα αγοράς για κατάλληλο χαρτί και κατάλληλο μελάνι για την εκτύπωση των ομολόγων αξίας 50, 100, 200 και 500 ευρώ. Για τα ψιλά μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα ευρώ. 
 
Φανταστείτε έναν δημόσιο υπάλληλο που θα έπαιρνε 1.000 ευρώ σε ομόλογα. Θα τα διέθετε για να αγοράσει τρόφιμα. Εκείνοι που θα τα έπαιρναν, θα έπρεπε να δώσουν το 20% στο κράτος για τον ΦΠΑ. Αν κάποιος ήθελε να εισάγει στάρι από το εξωτερικό θα πήγαινε στην Τράπεζα της Ελλάδος και θα του τα άλλαζαν με ευρώ, ώστε να πληρωθεί ο προμηθευτής του εξωτερικού. Αν αγόραζε από Έλληνα προμηθευτή ελληνικό στάρι θα πλήρωνε με ομόλογα. Ο βενζινάς όμως πουλάει καύσιμα μόνον με ευρώ. Στο τέλος του μήνα πρέπει να πληρώσει ΦΠΑ στο κράτος, αλλά δεν έχει ομόλογα. Θα αναγκαστεί επομένως θα δεχθεί να πληρώσουν μερικοί πελάτες του με ομόλογα ώστε να εξασφαλίσει τους φόρους που πρέπει να αποδώσει, ή θα πληρώσει με ευρώ το κράτος. Σιγά – σιγά η αρχική υποτίμηση των ομολόγων θα υποχωρήσει με την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση δεν τυπώνει ομόλογα αβέρτα. Η Ελλάδα θα έχει νικήσει όταν η ισοτιμία θα έχει αποκατασταθεί στο ένα προς ένα. Από εκείνη τη στιγμή θα αρχίσουν να την παρακαλάνε να σταματήσει τις πληρωμές με παράλληλο νόμισμα. Δεν μπορεί να την υποχρεώσει κανείς. Μπορεί να αρχίσει να ιδιωτικοποιεί κάποια ακίνητα ΜΟΝΟΝ με ομόλογα, επομένως να τα ανατιμήσει σε σύγκριση με το ευρώ. Οι δανειστές μπορούν να προσφερθούν να πληρωθούν με ομόλογα αν έχουν την επιθυμία να αγοράσουν κάποιο σημαντικό περιουσιακό στοιχείο του δημοσίου. Δηλαδή να αποδεχθούν εθελοντικό κούρεμα που θα ονομάζεται έκπτωση γιατί αυτά τα ομόλογα δεν έχουν τόκους για το δημόσιο. 
 
Το πιθανότερο είναι ότι η απειλή εισαγωγής παράλληλου νομίσματος θα οδηγήσει σε μια λογική συμφωνία. Το αγγλικό δίκαιο θα καταργηθεί, η ετεροδικία θα αναγνωριστεί, το διεθνές δίκαιο θα επιστρέψει μαζί με την κυριαρχία της χώρας. Έτσι κι αλλιώς κανείς δεν μας δανείζει και εμείς πρέπει να μην επιθυμούμε κανένα δάνειο. Όλα τα παραπάνω είναι ΜΟΝΟΝ πολιτικές αποφάσεις οι οποίες μπορούν να ληφθούν μόνον από μια έντιμη ελληνική κυβέρνηση η οποία θα ενημερώνει τον ελληνικό λαό συνεχώς και θα ελέγχεται από αυτόν. Κάθε απόφαση της κυβέρνησης πρέπει να εγκρίνεται από τον ελληνικό λαό. Όχι από τη Γερμανία, από τον Ντράγκι, από την Λαγκάρντ και από τον Γιούνκερ. 
 


The independent media net

email us: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Ads Elite (3)