Οικο(μη)νομική Χούντα / Φιναλευθερισμός

Η Ευρωκρατορία αντεπιτίθεται.
 
Του Κ. Ν. Δρίτη
 
Από μικρός αναρωτιόμουν γιατί λένε στρατιωτική δικτατορία. Δεν ήξερα ότι υπάρχει και η οικονομική δικτατορία, η πολιτιστική δικτατορία, η μνημονιακή δικτατορία της λιτότητας, η δικτατορία των αγορών, η τηλεοπτική δικτατορία, η ενημερωτική δικτατορία της προπαγάνδας συστημικών ΜΜΕ... Θεωρώ ατυχή μετάφραση τη δικτατορία του προλεταριάτου.
 
Έχουμε και τη Χούντα των αντισυνταγματικών. Το Συμβούλιο Επικαρπίας δεν έβγαλε κανένα μνημονιακό μέτρο αντισυνταγματικό, ούτε τις πρόωρες εκλογές χωρίς ουσιαστικά εθνικό θέμα, άρα βγαίνει αντισυνταγματικό το ίδιο το ΣτΕ, που βγάζει αντισυνταγματικό και το Σύνταγμα, ίσως αύριο και την πλατεία του. 
 
Σήμερα κάποιοι προχωρούν σε καταλήψεις γραφείων κυβερνητικού κόμματος, χωρίς ν' αναρωτιούνται γιατί γίνεται αυτό. Για να μη λειτουργεί το κόμμα; Μα αν η λειτουργία των κομμάτων είναι κάτι κακό για τη χώρα υπάρχουν κι άλλες λύσεις. Π.χ. δικτατορία.
 
Το “Όλοι ίδιοι είναι” δεν αποτελεί αξίωμα, ούτε υπαξίωμα, αλλά αστέρι στον ώμο παραγεμισμένων με κρέας χιτλερικών στολών της 21ης Καφριλίου.
 
Ό,τι κακό βλέπουν να γίνεται στη διακυβέρνηση της Ελλάδας οι φασίστες πετάγονται “Να τα χάλια της μεταπολίτευσης”. Δεν κατάλαβα. Επειδή γίνεται κάτι στραβό έπρεπε να έχουμε Χούντα; Και αν δούμε τα στραβά της απελευθέρωσης τι θα λέμε; Ότι έπρεπε να μη φύγουν οι ναζιστές Γερμανοί; Μήπως δεν έπρεπε να φύγουν και οι Οθωμανοί;
 
Όταν έχεις μια κυβέρνηση φυλακισμένη στο καθεστώς δεν περιμένεις να απειλεί τον Ιμπεριαλισμό. Τι κάνεις; Ζητάς να έρθει στη θέση της αυτοπροσώπως το καθεστώς; Δηλαδή είμαι φανατικός δημοκράτης, αλλά δεν θεωρώ καλή τη δημοκρατία που έχουμε, άρα αντί να την ενισχύσω προτιμώ τη χούντα. 
 
Η επταετία των Συνταγματαρχών κράτησε έξι χρόνια και δυόμιση μήνες και για κάποιους δεξιούς ήταν μια μη εκλογική Δημοκρατία, αποτέλεσμα της δράσης της Αριστεράς.
 
Στις Χούντες έχουμε Δημοκρατία, απλώς αποφασίζει άλλος για το λαό. 
 
 Το "Ε, ρε, χούντα που σου χρειάζεται" το λέμε μόνο στους χουντικούς . Σε κανέναν άλλο δεν χρειάζεται.
 
Το 1967 οι πατριώτες μας Συνταγματαρχαίοι οικονομικά εγκαθίδρυσαν δικτατορία των πρωτοφιλελεύθερων. Έξι χρόνια μετά ο Πινοτσέτ σήμανε στη Χιλή τη δικτατορία των νεοφιλελεύθερων. 
 
Εμείς περάσαμε στη δικτατορία των αγορών που ήταν πρόφαση εν αμαρτίαις για τη δανειστική δικτατορία που δοκιμάστηκε στην Αφρική, στη Λατινική Αμερική και στην Ασία, μέχρι να τη φέρει και στην Ευρώπη και μάλιστα στην ευρωζώνη ο ΓΑΠ. Περάσαμε και από την τραπεζική δικτατορία με κυβερνήσεις μπακαλικής πρακτικής της ΕΕ που δεν μπορούσαν να ελέγξουν τις τράπεζες, γιατί πολύ απλά οι τράπεζες κατείχαν περισσότερη εξουσία.
 
Η οικονομία δεν πουλά δημοκρατία, δεν υπάρχει σε κανένα ράφι δημοκρατία της αγοράς. Παλιά είχαμε το διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος να κάνει τον κακό μπάτσο και την κυβέρνηση να κάνει τον καλό. Ο τραπεζίτης μαζί με τον διοικητή της ΔΕΗ του πάλαι ποτέ ΟΤΕως και κάθε δημόσιου οργανισμού πρότεινε πολύ σκληρά μέτρα και κάθε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ έπαιρνε απλώς σκληρά μέτρα και κέρδιζε και ψήφους. Μέχρι την τελευταία ενιαία κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που μας πρόσφερε ο μεσαίων χώρος ό,τι και να έκανε έχανε ψήφους.
 
Τώρα τέρμα αυτά. Επίσημα, με τη βούλα της ΕΕ ο διοικητής της κάθε κεντρικής τράπεζας επιβάλλει στην κυβέρνηση της χώρας την οικονομική πολιτική που θ’ ακολουθήσει. Θυμίζουμε από την οικονομική πολιτική πηγάζουν όλες οι άλλες πολιτικές,. Ακόμα και η σχέση με το Θεό είναι σε μεγάλο βαθμό και οικονομική.
 
21η Απριλίου του 1946 πέθανε ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, o Άγγλος οικονομολόγος, που έκανε γνωστή την έννοια του κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία. Σήμερα για τους υποστηρικτές του κρατική παρέμβαση σημαίνει προστατεύω τα κέρδη των εργοδοτών με λεφτά των εργαζομένων.
 
Παλιά ο κομμουνιστικός κίνδυνος επέβαλε στρατιωτικές δικτατορίες μετά από πραξικόπημα. Τώρα ο κίνδυνος του φασισμού εγκαθιδρύει δημοκρατικότητα τραπεζικές τυπικές μεταδημοκρατίες: αποφασίζουμε για σημαντικά που εξασφαλίζουν κέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις κι έχουμε και μια Βουλή πού και πού για τα ψιλά. Μόνο τεχνοκράτες στις κυβερνήσεις με διδακτορικό, δηλαδή διδακτορία.
 
Ο νεοφιλελευθερισμός προτείνει την τυπική Δημοκρατία, που γνωρίζουμε εδώ και πολλές δεκαετίες με τα δημοτικά, τα παλιά νομαρχιακά και μετέπειτα τα περιφερειακά  συμβούλια, όπου με την νόμω αυξημένη πλειοψηφία επί τη εμφανίσει συνεδριάζουν τυπικά και εγκρίνουν κάποιες από τι ενέργειες του ανώτατου άρχοντα και της παρέας του. 
 
Ο νεοφιλελευθερισμός λοιπόν έχει σχέση με τη Δημοκρατία, όχι όμως καλή. 
 
Ο νεοφιλελευθερισμός επιβάλλει πειθάρχηση της πολιτικής στην οικονομία. Άσκηση πολιτικής με σκοπό την ευημερία των αριθμών, σε αντίθεση με τον Αναγεννησιακό  λόγο Αριστοτέλη για την πολιτική που σκοπεύει στην ευημερία της κοινωνίας και γι' αυτό πειθαρχεί η οικονομία της πολιτικής. Η σχέση του νεοφιλελευθερισμού με τη Δημοκρατία ολοκληρώνεται βλέποντας ποιοι ευημερούν από την αυστηρή πειθαρχία που επιβάλλεται στην κοινωνία από φασιστικά καθεστώτα. 
 
Κάποιοι υποστήριζαν τη Χούντα ένεκα του ρητού: “Χούντα είναι θα κεράσει”. 
 
 Η άνοδος του ναζισμού φανερώνει το μέγεθος των φοβισμένων ή τεμπέληδων παράσιτων της προσκολλήσεως, που δεν κάνουν τίποτα για να καλυτερέψουν τη ζωή τους, απλώς ελπίζουν ότι θα το κάνουν άλλοι γι' αυτούς, γιατί οι “σωτήρες”, ειδικά τα φασιστοειδή, άλλη όρεξη δεν είχαν. Θυμίζουν τα αδύναμα πιτσιρίκια που πουλάνε μαγκιά με το “Θα βάλω τον ξάδερφό μου να σε δείρει”. 
 
Ο φασισμός ανεβαίνει όταν οι πλούσιοι κόβουν τα λεφτά από το λαό και τα δίνουν στους φασίστες. 
 
Στη δίαιτα της μπανάνας ο λαός, με εξωτερική επένδυση μπανανίας. Επιδότηση για τα καλά επιχειρηματικά τσόφλια της πορδής. Θα σου δώσουμε μια κρατική επιχείρηση, θα δίνεις -όποτε θες- μηδενικά μεροκάματα, δε θα πληρώνεις φόρους κι άμα μπεις μέσα σε αποζημιώνουμε και φεύγεις. Τακτική από τη Χούντα των Συνταγματαρχαίων. 
 
-Ποτέ πια ΔΝΤ.
-Ευτυχώς που το είπαμε και για τον φασισμό.


The independent media net

email us: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Δημοφιλή

Ads Elite (3)

Πολιτικός Τύπος