Τις τελευταίες μέρες πρόσεξαν αρκετοί τις δηλώσεις Μέρκελ (συνδυασμένες με ένα ποτήρι μπύρας που κατέβαζε ταυτόχρονα) η οποία κάλεσε τους Ευρωπαίους να στηριχθούν στις δικές τους δυνάμεις, υπονοώντας ότι ΗΠΑ και Βρετανία δεν αποτελούν πλέον αξιόπιστους εταίρους μετά την εκλογή Τραμπ και τη δρομολόγηση του Brexit. Ο καυγάς είναι φυσικά για την άμυνα και τα έξοδά της, καθώς ο Τράμπ ήταν αυτός που ξεκίνησε τη συζήτηση, λέγοντας ότι «μερικοί δεν συμβάλουν αρκετά στα έξοδα για την άμυνα της Ευρώπης». 

Του Αντώνη Κοκορίκου
 
Η ιστορία πίσω από αυτές τις δηλώσεις δεν είναι εύκολα προσιτή στον καθένα γι’ αυτό θα την υπενθυμίσουμε με δυο λόγια: Η Γερμανία (και οι σύμμαχοί της) ηττήθηκε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αφού αιματοκύλησε τον κόσμο. Νικητές ήταν οι ΗΠΑ, η ΕΣΣΔ, η Αγγλία και οι σύμμαχοί τους. Η Γαλλία κατάφερε να είναι επίσης νικητής χάρη στον Ντε Γκώλ και στις αποικίες της οι οποίες συνέχισαν να μάχονται εναντίον των Γερμανών μετά την κατάκτηση της Γαλλίας. Η ΕΣΣΔ αμέσως μετά τον πόλεμο έγινε «εχθρός» για τους «συμμάχους». 
Για να αντιμετωπίσουν το νέο «εχθρό», οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους αναστήσανε τη Γερμανία, (που είχε χωριστεί σε τέσσερις ζώνες κατοχής) και αργότερα οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η Γαλλία συνένωσαν τις τρείς ζώνες τους και ίδρυσαν τη Δυτική Γερμανία, ως ανεξάρτητο κράτος με πρωτεύουσα τη Βόννη και περιορισμένη κυριαρχία. Αυτό το κράτος είναι ο διάδοχος της ναζιστικής Γερμανίας. Οι Σοβιετικοί απάντησαν με την ίδρυση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, (με πρωτεύουσα το Βερολίνο), η οποία έγινε δορυφόρος της Μόσχας και ρητορικά η αντιναζιστική Γερμανία. Τα δύο κράτη είχαν χωρίσει και την παλαιά πρωτεύουσα με τείχος που χώριζε το Βερολίνο. 
Η ΕΣΣΔ απέσπασε με τη δύναμη των όπλων όσες αποζημιώσεις μπόρεσε, ξηλώνοντας ολόκληρα εργοστάσια τα οποία μετέφερε στο έδαφός της και αναγκάζοντας πολλούς αιχμάλωτους Γερμανούς να δουλεύουν σε αυτά. Από τη δεκαετία του 1950 με πρωτοστάτες τους Αμερικανούς τα χρέη και οι αποζημιώσεις της Γερμανίας είτε χαρίστηκαν είτε αναβλήθηκαν για «αργότερα» ή για «μετά την επανένωση» των Γερμανιών. Όταν κατέρρευσε η ΕΣΣΔ και επανενώθηκαν οι Γερμανίες, οι αποζημιώσεις παραπέμφθηκαν στις ελληνικές καλένδες δηλαδή για το μέλλον ή κατά τους Γερμανούς έχουν ήδη πληρωθεί και το θέμα έχει κλείσει. 
Η ενωμένη Γερμανία με πρωτεύουσα πάλι το Βερολίνο, επιθυμεί όπως είναι φυσιολογικό για κάθε εθνικό κράτος, να ανακτήσει πλήρη κυριαρχία και να σβήσει το παρελθόν βεβαιώνοντας ότι έχει βάλει μυαλό, έχει αλλάξει και δεν έχει στα γονίδιά της την μανία της παγκόσμιας κυριαρχίας, αρχίζοντας από τους γείτονές  της τους οποίους καταβροχθίζει όπως ο Χίτλερ. Βασικό στοιχείο της ισχύος ενός κράτους είναι η στρατιωτική ισχύς, η οποία απαιτεί πολλά έξοδα. Ως τώρα οι ΗΠΑ είχαν την Ευρώπη ως προτεκτοράτο τους και κατέβαλαν τα έξοδα της ηγεσίας τους, δηλαδή πλήρωναν από την τσέπη τους τις στρατιωτικές δαπάνες. Η Ευρώπη «απολάμβανε» την προστασία των ΗΠΑ και ήταν ευχαριστημένη από αυτό τουλάχιστον οικονομικά. 
Η Γερμανία επί των ημερών της Μέρκελ έγινε πιο ισχυρή από ποτέ. Είναι λοιπόν αναμενόμενο κατά τη γνώμη μας, ότι αρχίζει ρητορικά να θέτει θέμα πλήρους επανεξοπλισμού της, και ανάκτησης της κυριαρχίας της. Το κάνει με δηλώσεις σαν αυτή που έκανε πίνοντας μπύρα, για να δει αντιδράσεις και να κρίνει αν μπορεί να το διεκδικήσει με πράξεις πέρα από τα λόγια. Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι πολίτες και πολιτικοί που έζησαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν βιολογικά αποσυρθεί από τη ζωή και όσοι ζούμε (η συντριπτική πλειοψηφία) δεν έχουμε βιώσει τον πόλεμο, τη φρίκη και την πείνα που έφερε μαζί με τις καταστροφές και το θάνατο. Τα έχουμε διαβάσει στα βιβλία και τα έχουμε δει σε ταινίες του Χόλυγουντ. 
Η Γερμανία πλέον είναι ηγέτης της Ευρώπης και με πρωτεργάτη τον Σόϊμπλε, επιθυμεί να την ενώσει υπό την ηγεσία της και με γερμανική πειθαρχία να την οδηγήσει στο γερμανικό πεπρωμένο της. Η Μέρκελ όχι μόνον συμμερίζεται το ίδιο όραμα, αλλά και το δηλώνει με τον πλέον επίσημο τρόπο. Ακόμα και τη δεκαετία του 1940 οι Γερμανοί με περίπου ίδια επιχειρηματολογία κατάκτησαν στρατιωτικά την Ευρώπη και την Ελλάδα. Για να δημιουργήσουν υπό την ηγεσία τους μια ενωμένη Ευρώπη η οποία θα ευημερεί κάτω από τη μπότα της και θα προσβλέπουν όλοι σε αυτήν ως Φάρο πολιτισμού, αγνότητος, καθαρότητος και ηθικής. Οι ντόπιοι συνεργάτες τους στη Γαλλία, στην Ελλάδα, στη Νορβηγία, στη Βουλγαρία και γενικά σε όλες τις κατακτημένες χώρες της Ευρώπης, με αυτή την προπαγάνδα προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν τον δωσιλογισμό τους και την υποταγή τους. Ως το 1942. Μετά όλοι κατάλαβαν ότι η Γερμανία θα έχανε τον πόλεμο και στράφηκαν στους νικητές. Ακόμα και οι Γερμανοί. Οι Ιταλοί προηγήθηκαν. Οι Ιάπωνες έμειναν τελευταίοι και δοκίμασαν την ατομική βόμβα για να μπορέσει ο Τρούμαν να κάνει τη φοβερή ανακοίνωση της δημιουργίας του τερατώδους αυτού όπλου παγκόσμιας κυριαρχίας. 
Οι σημερινοί πολιτικοί της Ευρώπης δεν έχουν ζήσει τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά έχουν διαβάσει ιστορία και έχουν υπουργεία Εξωτερικών που ακολουθούν χρόνια, τη δεδομένη «εθνική τους στρατηγική» η οποία στηρίζεται στη Γεωγραφία, στην Ιστορία, στον Πολιτισμό και στον πληθυσμό ως σταθερές και την τεχνολογία, την οικονομία και το στρατό ως μεταβλητές. Κατάλαβαν λοιπόν όλα τα υπονοούμενα που αναλύσαμε παραπάνω και π.χ. η Τερέζα Μέϊ δήλωσε:  «Δεν εγκαταλείπουμε την Ευρώπη. Φεύγουμε από την Ε.Ε. Συνεχίζουμε να επιδιώκουμε μια βαθιά, ειδική σχέση με τις 27 άλλες χώρες της Ενωσης... με μια συνεκτική συμφωνία εμπορίου, αλλά και στο πεδίο της ασφάλειας».
Με άλλα λόγια λέει στη Μέρκελ, ότι δεν άλλαξε τίποτα για την Ευρώπη και πρέπει να μας ρωτάτε για όλα όσα την αφορούν. Φεύγουμε από την ΕΕ που έγινε δικό σας μαγαζί γιατί επιθυμούμε να το αποδυναμώσουμε. Σε γερμανικό μαγαζί δεν θέλουμε να είμαστε μειοψηφούντες μέτοχοι γιατί έχουμε μάθει να είμαστε πλειοψηφούντες μέτοχοι και να αποφασίζουμε εμείς. Έχουμε ειδική προνομιακή σχέση με τον Μπαρμπα Σάμ που τώρα είναι ο Τράμπ. Την επόμενη μέρα εκπρόσωπος της Μέρκελ διευκρίνησε ότι η Μέρκελ είναι ορκισμένη ατλαντίστρια για να μειωθεί το ύψος του τόνου και να μην γραφτούν πολλά άρθρα σαν αυτό που γράφουμε σήμερα. Για να μην υπενθυμίσουν κάποιοι την Ιστορία που είναι βασικό στοιχείο του στρατηγικού σχεδιασμού. Αρκετό ήταν το σοκ και η ανατριχίλα που προκλήθηκε. 
Το δεκανίκι της Γερμανίας παραμένει η Γαλλία. Γι’ αυτό και η Μέρκελ έσπευσε την επομένη να πει απευθυνόμενη στον Μακρόν:  «Όπου μπορούμε να βοηθήσουμε, θα το κάνουμε, γιατί η Γερμανία ευημερεί μόνο όταν η Ευρώπη ευημερεί». Δεν καταγράφουμε την αλλαγή με φόβο για το μέλλον, αλλά ως αλλαγή που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και να την εκμεταλλευτούμε για να εξυπηρετήσουμε τους στόχους μας. Κάποτε θα τους θέσουμε κι εμείς. Θα αποκτήσουμε «Σχέδιο για τη Χώρα». 
 


Άμυνα

Η Τουρκία σκηνοθετεί θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο: Κλιμακώνει τις προκλήσεις η ‘Αγκυρα

Η Τουρκία σκηνοθετεί θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο: Κλιμακώνει τις προκλήσεις...

18 Απριλίου 2016

Παγίδα «θερμού επεισοδίου» στο Αιγαίο στήνει η Αγκυρα, με προφανή στόχο την εκβιαστική ντε φάκτο επιβολή των αμφισβητήσεών της επί της ελληνικής κυριαρχίας, δοκιμάζοντας έτσι...

Αμφιβολίες Βρετανίας για την “ειλικρινή” απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων από Συρία

Αμφιβολίες Βρετανίας για την “ειλικρινή” απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων από...

16 Μαρτίου 2016

H βρετανική κυβέρνηση δεν είναι βέβαιη ότι η ανακοίνωση από τη Ρωσία της απόσυρσης των δυνάμεών της από τη Συρία είναι ειλικρινής, δήλωσε ο υπουργός...

Σοκ και δέος κατά του ISIS: Δείτε πώς η κάμερα κατέγραψε δέκα απ' τα πιο καίρια χτυπήματα των Ρώσων

Σοκ και δέος κατά του ISIS: Δείτε πώς η κάμερα...

15 Μαρτίου 2016

Η μεγάλη ρωσική επιχείρηση κατά των τζιχαντιστών βοήθησε στο να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στο έδαφος της Συρίας ανοίγοντας το δρόμο για μία εκεχειρία και διπλωματικές...

Ads Elite

The independent media net

email us: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Δημοφιλή

Ads Elite (3)

Πολιτικός Τύπος