Μπράβοι, φασίστες, νταβαντζήδες και σία όλα για την κονόμα Μπράβοι, φασίστες, νταβαντζήδες και σία όλα για την κονόμα

Το ντέρμπι αιωνίων της τελευταίας Αποκριάς έληξε με θριαμβευτική ήττα του Παναθηναϊκού την οποία απέσπασε με κόπο από τον αναιμικό Ολυμπιακό που παραλίγο να χάσει, αλλά ήταν καταδικασμένος σε ντροπιαστική νίκη.


Το παιχνίδι δεν είχε καμία απολύτως βαθμολογική σημασία, γιατί οι βαθμοί δεν έχουν καμία σχέση με το πρωτάθλημα που γίνεται για το στοίχημα.

Νικητής η διαιτησία που σε άλλα παιχνίδια πρέπει να ελέγχει το αποτέλεσμα σε σχέση με τα εκατομμύρια που παίζουν παράγοντες σε χώρες της Άπω Ανατολής.

Το επίπεδο των ελληνικών ομάδων στην Ευρώπη δεν ενδιαφέρει κανέναν που δεν είναι ψώνιο. Πρέπει να παραμυθιάζεται κάποιος πολύ εύκολα για να πιστεύει ότι “...φέτος η ομάδα θα πάει καλά στην Ευρώπη”.

Οι ΠΑΕ δεν είναι ανώνυμες εταιρείες, είναι ομάδες παραγόντων. Αν ήταν ΑΕ έπρεπε να έχουν διαλυθεί σύμφωνα με το νόμο σχεδόν όλες, αφού επί σειρά ετών μπαίνουν μέσα. Άλλες είναι βιτρίνες για ξέπλυμα χρήματος από εμπόριο λευκής σαρκός, πωλήσεις όπλων ή ναρκωτικών. Άλλες ΠΑΕ είναι παρέες στοιχηματιών, άλλες είναι υπηρεσίες κάποιων που έχουν πολιτικές φιλοδοξίες. Μιλάμε για φωλιές ακροδεξιών, μπράβων που φτιάχνουν στρατούς για πάσα παράνομη χρήση στη γειτονιά και πιο πέρα. Σχέση με το ποδόσφαιρο ως άθλημα δεν έχουν αυτά τα μορφώματα. Κι αν υπάρχουν κάποιοι συνεπείς στην ιδέα, μοιάζουν στους πάλαι ποτέ μαοϊκούς της “συνεπούς αριστεράς”.

Φίλαθλοι δεν ανεβαίνουν στις εξέδρες, ακόμα και στην τηλεοπτική μετάδοση αγώνων οι θεατές λιγοστεύουν κάθε βδομάδα. Για να παρακολουθήσεις αγώνα πρέπει να μπορείς να δίνεις συνδρομή σε ψηφιακές πλατφόρμες ή να πηγαίνεις σε καφενεία, όπου κι εκεί κινδυνεύεις να φας ξύλο που θα βάλεις και στην τσέπη σου.

Ποδοσφαιριστής δεν είναι πια επάγγελμα με προοπτικές που ονειρεύονται νέοι στην Ελλάδα. Εξαίρεση αποτελούν ίσως παιδιά της επαρχίας που θέλουν να φύγουν από κει. Η πλειονότητα των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών πληρώνονται άμεσα ή έμμεσα από πληροφορίες για αποτελέσματα αγώνων του στοιχήματος. Παίκτες της προκοπής δεν έρχονται να παίξουν στη χώρα μας με κίνδυνο όχι μόνο της επαγγελματικής τους πορείας, αλλά και της σωματικής τους ακεραιότητας. Και ποιος Έλληνας ταλαντούχος νέος ποδοσφαιριστής δεν ονειρεύεται να παίξει σε ξένη ομάδα;

Άμεσο αποτέλεσμα όλων αυτών και χιλίων άλλων φαινομένων είναι να μην έχουμε πια εθνική ομάδα και να μην υπάρχει προοπτική να φτιάξουμε όσους προπονητές και να φέρουμε, αφού δεν είναι εκεί το κακό.

Μια κυβέρνηση το μόνο που θα μπορούσε να κάνει είναι αφού αποσύρει όλες τις ομάδες -και την εθνική- από τις διεθνείς διοργανώσεις, αφού διαλύσει όλα τα πρωταθλήματα και τις ΠΑΕ να ξεκινήσει πάλι από το μηδέν. Αν βέβαια η κάθε μορφής βία -και οικονομική- δεν περάσει τότε στις συναντήσεις μεταξύ παιδικών ομάδων, καθόλου απίθανο και αυτό.

Φυσικά τέτοια κυβερνητική πρωτοβουλία εθνικού σκοπού δε θα λάβει χώρα, αφού οι ομάδες είναι πάροχοι σταυρών προτίμησης στις βουλευτικές εκλογές, στέκια κρατικοδίαιτων “επιχειρηματιών” της επιδότησης και των θαλασσοδανείων, πάντα με μεγάλο πελάτη το κράτος.    



The independent media net

email us: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Δημοφιλή

Ads Elite (3)

Αθλητικος Τύπος